Inspiruję kobiety do odważnego zaznaczania swojej obecności — w życiu zawodowym i prywatnym — oraz do wyrażania siebie głosem pewnym i osadzonym. Głosem, który nie chowa się pod wpływem lęku przed oceną czy krytyką.
Filozofią STAŃ NA SWOIM MIEJSCU jest stawanie w swojej dorosłej mocy. Nie chodzi o odcinanie się od wcześniejszych doświadczeń ani o odrzucanie tej części nas, która kiedyś nauczyła się milczeć, wycofywać lub czekać na pozwolenie, żeby zachować poczucie bezpieczeństwa. Chodzi o to, by z czułością i szacunkiem uznać, że te strategie kiedyś nas chroniły — a dziś świadomie wybierać: zabierać głos, zajmować miejsce i pozostawać w kontakcie ze sobą.
Ukończyłam Wydział Aktorski PWSFTviT w Łodzi pod kierownictwem Janusza Gajosa. Pracowałam etatowo w teatrze i przed kamerą. Scena nauczyła mnie zaznaczania swojej obecności, dzielenia się emocjami z publicznością oraz tego, jak pięknie emocje mogą manifestować się w ciele i głosie, kiedy dajemy im na to przestrzeń.
Pokazała mi również, jak ważne jest czucie siebie i drugiego człowieka — prawdziwe słuchanie, reagowanie i pozostawanie w żywym kontakcie.
Aktorstwo zbliżyło mnie do długo niewyrażanej w dzieciństwie potrzeby kreacji — mówienia, śpiewania, tworzenia i opowiadania historii. Z czasem moja droga naturalnie rozwinęła się w kierunku pedagogicznym.
Na UAFM wykładałam monolog aktorski, uwrażliwiając studentów na znaczenie słowa, intencji i kontaktu z odbiorcą. Na tej samej uczelni, na Wydziale Prawa, wykładałam również komunikację interpersonalną. Ważne miejsce w mojej praktyce zajmowały także kursy improwizacji aktorskiej — praca z obecnością, słuchaniem, spontanicznością i odwagą wychodzenia poza to, co znane.
Kolejnym ważnym rozdziałem stała się praca lektorska. Mikrofon nauczył mnie precyzji, świadomego prowadzenia intencji i budowania relacji z odbiorcą samym głosem.
Własne poszukiwania w tym obszarze rozwinęłam później w treningi i programy indywidualne.
Ukończyłam Kurs Nowych Ustawień Systemowych według metody Berta Hellingera u Apolonii Rdzanek w Krakowie. Perspektywa systemowa wniosła do mojej pracy między innymi uważność na role, wzorce i schematy wyniesione z rodzinnego domu oraz na to, jak wpływają one na poczucie bezpieczeństwa, zajmowanie miejsca i zabieranie głosu.